شيخنا الأميني رضوان اللّه تعالى عليهما ، استفاده وافاده داشته است . آرى در اين بيست وپنج سال ، كه با آن دو بزرگوار بود ، وبيست وپنج سال بعد از آن تا هنگام وفات ، خود أو علّامه طهراني وعلامه أميني شده بود ، وبه راستى اين توان را داشت كه ذريعه‌اى ديگر ، والغديرى نو تأليف كند ، ودر اين هر دو راه قدمهاى بلند ومؤثرى نيز برداشت . اينكه در روايات أهل بيت آمده كه برخى از علماء هنگامى كه از دنيا مىروند جاى خالى آنها خالى مىماند يك مصداقش اين عزيز بود بله صبر بسيار ببايد پدر پير فلك را ، تا كه از مادر أيام فرزندى مانند أو به دنيا آيد ودر عالم كتاب وكتاب‌شناسى ، ووادى بحث‌هاى حديثي وتاريخي امامت وولايت ، ونيز فن تراجم جاى أو را بگيرد . أو از ارادتمندان أهل بيت وخادمان مكتب آنان بود وهركس خادم أهل بيت باشد خدماتش هدر نمىرود ومخدومان مكرمش پس از مرگ فراموشش نمىكنند . بخش دوم : تأليفات صاحب عروه به اين شرح است : 1 - كتاب السؤال والجواب . اين كتاب شبيه جامع الشتات ميرزاى قمى ، وسؤال وجواب حاجى اشرفى ، وسؤال وجواب حجة الاسلام شفتى ومجمع المسائل چند جلدي آية اللّه گلپايگانى است وشامل سؤال‌هاى فقهى است كه از مرحوم سيّد شده به ضميمه جواب‌هاى استدلالي يا نيمه استدلالي آنها . يكى از سودمندترين كارهاى فقهى همين است كه سؤال وجواب‌هاى دوران مرجعيت هريك از مراجع تقليد ( البتة آن بخش كه شامل استدلال و